วันจันทร์ที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556

อาชีพในอนาคตของฉัน

อาชีพในอนาคตของฉัน


       นักแสดง คือ บุคคลที่ประกอบอาชีพเป็นผู้แสดง เช่น ศิลปิน, นักรำ, นักเต้น, นักดนตรี ซึ่งแสดง ท่าทาง ร้องกล่าว พากย์ แสดงตามบทเพื่อเผยแพร่ต่อผู้ชม และอื่นอื่น ซึ่งเป็นผู้มีลิขสิทธ์ตามหลักทั่วไป กล่าวคือ เป็นผู้ที่ได้ใช้ความคิดสร้างสรรค์งานขึ้นมา
นักแสดงนั้น ไม่จำกัดว่าจะเป็นบุคคลเพศ,อาชีพ, หรือ อายุเท่าไร แต่จำเป็นต้องมีความสามารถทางด้านการการแสดงออกทางสีหน้า อารมณ์และองค์ประกอบอื่น ๆ ร่วมด้วย โดยมาก คำว่า นักแสดง มักจะใช้เรียกว่า ดารา เสมอไป

ลักษณะงาน



แสดง บทบาทต่าง ๆ ในการแสดงละครหรือภาพยนตร์ ซ้อมบทบาทที่ต้อง แสดงโดยการศึกษาเนื้อเรื่อง และบทที่ได้รับมอบหมายให้แสดง แสดงบทตลก บทที่ เคร่งเครียด โดยการใช้ถ้อยคำหรือกิริยาท่าทาง แสดงประกอบ อาจร้องเพลง เต้นรำ หรือฟ้อนรำ อาจชำนาญในการแสดงบทบาทอย่างใดอย่างหนึ่ง หรือการแสดงประเภทใดประเภทหนึ่งและอาจมีชื่อเรียกตามบทบาทหรือประเภทของการ แสดง 


 



           คุณลักษณะของผู้ประกอบอาชีพ

1. มีความถนัดทางศิลป
2. มีสุนทรียะ สนใจสิ่งสวยงาม ดนตรี วรรณกรรม
3. มีอารมณ์อ่อนไหว
4. มีจินตนาการสูง มีความคิดสร้างสรรค์ และไม่ลอกเลียนแบบใคร


การศึกษาและการฝึกอบรม

จบ การศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย สายศิลป (ภาษา) มีความถนัดและสนใจด้านศิลปะ ศึกษาต่อสาขาดนตรีไทย สาขาดนตรีสากล สาขาศิลปการ ละคร สาขาสื่อสารการแสดง คณะครุศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์ คณะศิลปกรรมศาสตร์คณะมนุษยศาสตร์ หรือคณะนิเทศศาสตร์ ทั้งในสถาบันอุดมศึกษาของรัฐและเอกชน

โอกาสก้าวหน้าในอาชีพ

รับราชการหรือทำงานเอกชน เป็นนักแสดง นักร้อง นักดนตรี โอกาส ก้าวหน้าขึ้นอยู่กับความสามารถของผู้แสดง และความนิยมของผู้ชม



           นักแสดงที่ดี
 
      กล่าวว่า "นักแสดง คือผู้ที่สวมบทบาทเป็นตัวละคร เพื่อถ่ายทอดเรื่องราว และความรู้สึกนึกคิด ที่อยู่ในบทละคร มาสู่ผู้ชม"
      ดังนั้น ในกลุ่มผู้ทำงานละคร นักแสดงคือผู้ที่อยู่ใกล้ชิดผู้ดูมากที่สุด ผลงานของงานละคร ไม่ว่าจะเป็น บท การกำกับ การแต่งกาย การออกแบบฉาก หรือ แม้การแต่งหน้า ล้วนถูกถ่ายทอดมายังผู้ชมโดยผ่านตัวนักแสดง จึงอาจกล่าวว่า ในการแสดงละครแต่ละครั้ง เราสามารถตัดทุกสิ่งทุกอย่างออกได้ ยกเว้นตัวผู้แสดงกับผู้ชม
     ความเป็นจริงนี้ ไม่อาจ จะทำให้ นักแสดงกลายเป็นคนวางตัวเย้อหยิ่ง แต่กลับตรงกันข้าม เพราะแท้จริงงแล้ว การละคร เป็นการนำศาสตร์และศิลป์ทุกแขนงสาขามาจัดการร่วมกัน ความสำเร็จของละคร จึงเป็นการผสมผสานองค์ประกอบของศิลปะต่างๆอย่างสอดคล้องลงตัว
      กลับมาพิจารณาคำกล่าวที่ว่า "เราอาจสามารถตัดสิ่งต่างๆออกได้ยกเว้น นักแสดงกับคนดู" ประเด็นนี้ ทำให้เราต้องตระหนักว่า ความจริงคือ ในการทำละคร แต่ละครั้ง คนทุกคนในคณะทำงานการแสดง มีความสำคัญเท่าเทียมกัน และจะต้องสามารถสลับปรับเปลี่ยนบทบาท หน้าที่ได้เสมอ และพร้อมที่จะทำหน้าที่ได้อย่างสมบูรณ์ ไม่ยึดถือในตำแหน่งหน้าที่ใดหน้าที่หนึ่งอย่างตายตัว เพราะ หากขาดหน้าที่ฝ่ายใดไป ผู้ทำละครแต่ละคนต้องพร้อม จะต้องทำหน้าที่แทนกันได้หมด ไม่ว่า จะเป็นคนเขียนบท อำนวยการสร้าง ตัวแสดงประกอบ และแม้แต่ผู้ดูแลฉาก และจัดเสื้อผ้า
      พบว่า หลายครั้ง การแสดง ไม่มีบท นักแสดงเองก็จำเป็นต้องร่วมสร้างบทขึ้นมา เพราะไม่เช่นนั้นแล้ว การแสดงก็เกิดขึ้นไม่ได้ และแม้ไม่มีฉากเพื่อการแสดงอย่างงดงาม นักแสดงก็จะต้องสามารถ กำหนดพื้นที่ใดๆขึ้น และใช้ภาษาท่าทาง คำพูด สร้งจินตนาการให้กับคนดูได้เห็น ฉากนั้นเป็นไปตามเรื่องอย่างดีที่สุด
      นักแสดงที่ ไม่ได้ตระหนักรู้ถึงสิ่งเหล่านี้ ส่วนมาก มักจะกลายเป็นผู้ทำลาย ความงดงามของการแสดงลงเสียทั้งสิ้น ด้วยเพราะทะนง คิดเพียงแต่ว่าตัวเองสำคัญ และไม่ยอมที่จะทำอะไรเลยนอกจาก เล่นบทบาทซ้ำๆของตัวเอง อย่างไม่มีพัฒนาการ
ดังนี้ หาก ประสงค์จะเป็นนักแสดงที่ดี แล้ว ลองมาดูว่า นักแสดงควรมีคุณสมบัติอย่างไร จึงจะสามารถพัฒนาไปเป็นนักแสดงที่ดีในอนาคต



ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น